|
آخرين پسرآريايي بد
|
 |
| صفحه اصلي | آرشيو وبلاگ | تماس با ما |
|
۲۳ شهريور ۱۳۹۰
آخرين پسرآريايي بد
|
|
دوستان بيشترين فعاليت من در بلاگفا ميباشدaryabad
دات بلاگفا دات كام نميدونم چراوقتي اينجا آدرس رد به درستي وارد ميكنم
تو وبلاگ آدرسي رو مياره كه من اصلا اونجا وبلاگ ندارم خيلي مسخره س امتحان كنيد اينجا تو پنل مديريت آدرس بلاگفا رو وارد كنيد تو وبلاگت آدرس پارس فا مياد!!!! اصولا اينجور سيستم هاي وبلاگ دهي رو وللش كه خودشونم دخالت ميكنن چي بنويسيم خودشونم با آدم شريكن شايد من نخوام تو پارس فا وبلاگ بزنم كه حتما اونم اينجوريه اگه تو اين نوشته ها هم دست بره من وبلاگم رو پاك ميكنم
اون بالا آدرس بلاگفا بوده كه نميدونم چرا عوضش ميكنن من هرگز تو پارسفا وبلاگ نداشتم
|
 |
| آرشيو نظرات (1) |
|
۱۸ شهريور ۱۳۹۰
خاطرات مرده
|
|
ميرسيدي هرزمان چون برگ گل ازگردراه مي زدي آتش بجانم بانگاه گاه گاه گاه ميديدم كه لبخندي به لبها داشتي نقش روياهاي شيريني زشبهاداشتي گاهي امانقش غم برروي دلجوي تو بود مثل بخت من پريشان گشته گيسوي توبود سعي ميكردم زسوزدل خبرسازم تورا دانه مي گشتم مگردردام اندازم تورا رازدل رابازبان مي خواستم افشاكنم قفل هارابشكنم دروازه هاراواكنم شب همه شب تاسحرچشمان من بيداربود درسرم تاصبح شوق لحظه ي ديداربود گاه مي گفتم كه چون آيدسلامش مي گنم عاقبت بااشك واه خويش رامش مي كنم درهواي اينكه شايدلب به گفتن واكني باپيامي ياكلامي عشق رامعنا كني ديده به ديدارروزديگرميدوختم باپيامت شمع رادركاشانه مي افروختم آه فردايعني انساعت كه ميديدم تورا بازخاموشي ميماندمرازان انديشه ها روزهابگذشت ولبهاازسخن خاموش بود گرچه برق نگاهابازوهم آغوش بود تارسيدآن لحظه ي لبريزازبيم واميد حرف دل مثل كبوتراززبانم پركشيد كفتم اي ليلاداني زعشقت چيستم گفت مجنون زاحوال توغافل نيستم گفتم اذرهستي آيا اينچنينم سوختي گريه هاكردي وبالبخندي لبم رادوختي بازگفتي حرف بين عاشقان افسانه است تا نگاه اشنانباشدسخن افسانه است آشناييم بازبا برق نگه بربادرفت آنچه ديدي آنچه گفتي زمنت ازبادرفت ازتو مي پرسم بگوزين كارمنظورت چه بود من كه مغلوب توبودم اينهمه زورت چه بود چون يقين كردي كه درعشق تومجنون گشته ام ازصف فرزانگان شهربيرون گشته ام رفتي بيگانه باماه واخترشدم درمصاف پيرغم درمانده وشش درشدم من يقين دارم كه كام عاشقان براين شود دلبرم زآنجه بامن كردشرم اگين شوذ آنزمان ديگربرايم روزديگرميرسد آسمانم رادوباره ماه واخترميرسد زين دل افسرده زغمهاگره واميشود غنچه اي بنام .......نم شكواميشود دگر چاره اينست وندارم به از اين راي دگر كه دهم جاي دگردل به دل آراي دگر چشم خودفرش كنم زيركف پاي دگر بركف پاي دگربوسه زنم جاي دگر او عشق من شدسبب خوبي ورعنايي او دادرسوايي من شهرت زيبايي او ازبس كه دارم همه جاشرح دلارايي او شهرپرگشته زغوغاي تماشايي او سلام اصلا حوصله نوشتن ندارم اما از اين شعر خوشم اومدش كه براتون گذاشتم
هركي منوميديدميگفت تنهاء قلبش روزگارم سخت بوداعتمادوسلب كرد تااينكه توروديدم گفتي بمون برگرد ته صدات غم بودوجاذبه ي من شد توي ذهنم هك شدخاطره اي ازتو حس خوبي بود گفتي پيش توام تاابد مث دودي دورشدي پيش خودم باخبر ازهمه دنياوبي خبرازتوام ازهمه دنياتوخبراز خودم كاشكي ميدونستم يه روزاحتمالابدميشي از منوعشقمو اعتمادم رد ميشي دردسرعاشقي ازخوشكلي بيشتره عاشق ساده خوراكش زهرمارشيش سره باتوموندن بدترازتنهاموندنه تنهايي بهترازباهركسي بودنه حيف منوعشق پاكم كه پاي تومونديم اشتباه كردي وما جاي توسوختيم لياقتت پايينه وادعات بالاء فك ميكني دادن دل صادرات كالاء عجب دنيائيه آدماش كوكين عشق مرده ديگه اينجا همه تورين خواستي زير سايه م باشي بروهوا ابريه ما اينجوري راحت تريم بگم ايراد از كيه هردو عاشق بوديم يادته يه وقتي من پات موندمو توبودي كه رفتي خوب بودي نميدونم انگار من بدم من بدم عشقتو از سرم خط زدم حدس ميزنم بغض داري عيب نداره اشكه از گوشه ي چشم بره رفته كه رفته حالا جام خاليه وناممه دستته ازمن هميني كه دستته بستته
|
|
| آرشيو نظرات (0) |
|
[ ۱ ]
|
|
 |
||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||
|
